İnsan Ne İle Yaşar, birbirinden farklı kısacık altı hikayeden oluşuyor. Yazarın açgözlülük, ego, para hırsı ve ön yargı gibi konuları beyinimize kazıyarak anlattığı hikayeler, su gibi akıyor okurken.
Konuların anlatılış tarzındaki hikaye kurgusu ve karşılıklı konuşmalar hikayeleri daha etkileyici kılmış.
Zaten çok kısa olan kitabı, çayınızı yudumlarken, bisküvi niyetine hemencecik bitirebilirsiniz. :)
Var ya bu dizi efsane olmuş. Eğer bizim toplumu çok iyi tanıyorsam, bir kısım çok beğeniyorken, diğer kısım hiç beğenmemiştir. Öncelikle oyuncu kadrosu efsane. Haluk Bilginer , Uğu Yücel gibi baba oyuncuların yanında perde arkasında da Onur Saylak ve Hakan Günday gibi isimler de yer alıyor.
Dizi, konu olarak toplumun fay hatlarına balyozu baaaaam diye indiriyor. Kendini tükenmişlik sendromunda bulan bir anne, kendini sürekli gençler ile kıyaslar yarışa girer hepten sıyırır. Evin babası ise ( mimar) başına musallat olan müşterisi, atık bir Ankaralı memurla hapishane yapmaya çalışır. Tabi tüm olumsuzluklar onuda çıldırtır ve huzuru ergenlik zamanında kapıldığı Punk akımına 40 yaşında tekrardan kapılarak bulur. Çocukları zaten sorunlu.
Fakat esas olay her karakterin sorunun gerçek yaşamda toplumun önde giden problemlerini dillendirmesi. Kadına şiddet, kapitalizm, devlet memurlarının nasıl bir sosyal baskı altında olduğu gibi sürüyle mesajlar var dizide.
İstanbul’un bir ilçesinde seçim hazırlığı vardır ve bizim Dr. Kemal adaylık sürecinde çırpınır durur. Hemşeri dernekleri ile irtibat kurar, oy gelecek diye milletin sağlık sorunlarına yönelik bedava çözümler üretir vs vs... Yani bizim, Türk tipi kıvrak siyasetçilerden ziyade Avrupa tipi dürüst bir çizgi ile seçim sürecini yönetmeye çalışır. Klasik tema bunun üzerine şekilleniyor
Yönetmenin verdiği mesaj, seçim sürecinde ekip çalışmasının önemi ve yapılan hatalarda kimsenin sorumluluk kabul etmeyip topu birbirine atması, samimiyetsizlik, diğer adayların birbiri arkasından iş çevirmesi. Kısacası, Türkiye’de seçim hazırlık sürecinin bütün pisliği açık şekilde anlatılmış.
Film bir tam günü kesintisiz şekilde anlatıyor. Yani sahneler arasında bir kopukluk yok. Bu özelliği kesintisiz şekilde izleyiciyi ekrana bağlıyor.
27. Adana Altın Küre Film Festivali’nde En İyi Film Ödülü’nün yanında bir çok ödülü de toplayan bu yapımı tavsiye ediyoruz. :)
Robert De Niro bu filmde ilginç bir karakter olarak karşımıza çıkmış. Gerçi film 2015 tarihli ama ben daha yeni seyrettim. :)
Ucuk bir giyim tasarım firması, verimlilik denemesi açısından, alınacak stajyerlerden birinin yaşlı olmasını tercih eder. Bizim De Niro’da tüm elemeleri geçer ve şirketin kurucusu olan iş manyağı patronun yanında işe başlar. Burdan sonrası komik ama aynı zamanda düşündürücü şeklide devam eder.
Esas vurgulanmak istenen bence; kadınların başarısının ve iş yaşamındaki varlığının 2015 ABD’sinde bile küçümsenmesi olmuş.
Genel olarak güzel bir film. İzlemeyenlere tavsiye edilir. :)
Baş kahramanımız tatlı bir amca. Tatlı olduğu kadar komik, hemde cimri.
Çevresinde gelişen her olayı parasal geri dönüşe göre organize ediyor. Tabi gönül işlerinde de geri durmuyor. Hatta oğlunun yanık olduğu kıza yürüyecek kadar uçmuş vaziyette.
Cimri, okuduğum ilk tiyatro metni oldu benim. Bu tür eserlere genelde soğuk baksamda, acayip keyifle okuduğumu itiraf etmeliyim. Özellikle cimri ihtiyarın sinirlenmesi, kitabı okurken zaman zaman kahkaha atmama bile sebep oldu. :)
Amasra
Ankara’dan gezi rotamızı, Bartın’ı merkez alarak, Bartın’nın "solu" ve "sağı" şeklinde iki ayrı rota olarak planladık.Bartı’nın sol tarafında gideceğimiz yerleri; İnkumu plajı ve Güzelcehisar ( Lav Sütunları), sağ tarafını ise Amasra rotası şeklinde belirledik.
Bu noktaların Ankara’ya ortalama uzaklığı 3 saate yakın sürüyor araç ile yolculukta.
Güzelcehisar ve İnkumu plajlarında ufak tesisleşmeler mevcut. Sezon kapalı olduğu için çok sağlıklı bir analiz olmasa da; konaklama, wc , duş vs imkanları bu iki nokta için var. Yeme - İçme konusunu bilmiyorum çünkü her yer kapalıydı ama yazın yoğun bir hareketliliğin olduğu bu plajlarda mutlaka açık olan yada açılan bir yerler vardır.
Bu iki lokasyondan sonra Bartın'ın Ankara'ya göre sağında kalan Amasra beldesine gittik. Küçük ama sevimli bir yer. Hatta çok sevimli bir ruhu var. Sahilde gezip, adanın yokuşlarından tırmandık.
Katili gölgelerin arasında arama, çünkü katil, gölgenin ta kendisi.
Amirim Niemans ile daha önce bir çok Grange romanında maceradan maceraya koşmuştum. Grange son romanında tekrar Niemans’ı baş rol koltuğuna oturtmuş.
Kendi halinde yaşayan ve toprak işleriyle uğraşan uçuk bir tarikatın kilisesinde, tarikatın önde gelenlerinden bir rahip, çöken sıvaların altında kalıp hakka kavuşur. :) Bu olayı çözmek için bizim polis şefi Niemans gene yollara düşer.
Uzun zamandır klasikler üzerinden yürüyordum. Polisiye yada korku gerilim türünü baya özlemişim, bu kitabı okurken anladım. Koşturmacalı polisiye sevenlere tavsiye edilir.
