Ankara Çamlıdere Gezi Notları

Bayramın ikinci günü aklıma birden burası geldi. Bizimkilere “Hadi gidelim,” dedim. Hem ilçeyi gezer, hem de kalan vakitte civardaki milli parklardan birine uğrarız diye düşündüm.

Son dönemlerde Ankara'nın çevre ilçeleri turizm açısından ciddi bir atılım yaptı. Ayaş, Güdül, Nallıhan, Çamlıdere, Beypazarı gibi ilçeler sosyal medyanın da etkisiyle hayli ön plana çıktı. Hakkını yemeyelim; Büyükşehir Belediyesi ve ilgili ilçe belediyeleri de gayet güzel işler çıkarıyor. Neyse, biz atladık arabaya ve yaklaşık 1 saatlik, yoğun radar denetimi altındaki bir yolculukla buraya vardık.

Çamlıdere ilçesinin gördüğüm kadarıyla iki temel özelliği var. Birincisi, manevi turizm açısından önemli bir yere sahip olan Şeyh Ali Semerkandî Türbesi ve çevresindeki müzeler.

İlk olarak Semerkandî Hazretleri'nin türbesine gittik. Ciddi bir kalabalık vardı. Bölgeye oldukça kapsamlı bir düzenleme yapılmış. Çevresinde lokantalar, çarşı benzeri yapılar, oturup çay içebileceğiniz mekânlar oluşturulmuş. Bölgeye hareket ve canlılık anlamında ciddi katkı sağlanmış. Ayrıca, eski dönem yaşam tarzını anlatan bir müze de kurulmuş. Hem doğası hem de manevi huzuruyla biz çok beğendik.

Bölgenin, eski tarihi dönemlerinde esnaf yaşamını anlatan tematik müze.

Bu tesisin hemen karşısında Oyuncak Müzesi’ne gittik. 90’lar çocuğu olarak oynadığım bazı oyuncakları görmek beni geçmişe götürdü. Babam bile kendi dönemine ait oyuncakları görünce şaşırdı. Yani müze, oldukça geniş bir repertuvar sunuyor. Müzenin hemen karşısında devasa bir soba şeklinde inşa edilmiş “Soba Müzesi” var ama oraya gitmedik. Çarşı merkezinde başka bir müze daha varmış; ancak çarşı trafiği kilit olduğu için oraya da uğrayamadık.

Oyuncak Müzesi

Çamlıdere merkezden ayrılıp Aluçdağı Tabiat Parkı’na geçtik. Çamlıdere ile arasında yaklaşık 7 km var. Virajlı yollardan geçerken, ormanların içinde kalan küçük köyler ve villa kümeleri İsviçre Alpleri’ni anımsatıyor.

Aluçdağı Tabiat Parkı’na giriş, normal araçlar için 100 TL. İçeride çeşme, tuvalet vs. mevcut. Market tarzı bir yer göremedim. Ancak 100 TL giriş ücreti ödenip içeride tuvaletin hâlâ ücretli olması pek hoş olmamış. Piknik alanı inanılmaz kalabalıktı. “Ateş yakmak yasaktır” tabelalarına rağmen mangal yakmayan neredeyse yok gibiydi. 🙂 Burada her yıl 13 Temmuz’da Aluçdağı Festivali düzenleniyormuş. Ayrıca çadırlı kamp alanı da var. Kamp için gelenleri gördüm; fakat alanın tam olarak neresi olduğunu çözemedim.

Görevimiz Tehlike : Son Hesaplaşma

 

Uzun bir aradan sonra bu filmi izlemek için sinemaya gittim. Aslında bu yapım, bir devam filmi; yani serinin bir önceki filmi kaldığı yerden devam ediyor.

Ajan Ethan Hunt, ilk filmde batan bir Rus denizaltısındaki yapay zekânın kaynak kodunu açacak iki anahtarı ele geçirmeye çalışıyordu. Bu filmde ise, ele geçirdiği anahtarlarla birlikte o denizaltıya dalıyor. Sonrasında kaynak kodu ele geçirip, ultra zeki, kontrolsüz ve son derece tehlikeli olan bu yapay zekâ sistemini minicik bir kutuya hapsediyorlar.

Biraz spoiler vermiş olacağım ama gerçekten olaylar oldukça saçma ilerliyor. Tüm dünyayı nükleer savaşın eşiğine getiren, tanrısal güçlere sahip bir yapay zekâyı kibrit kutusu büyüklüğünde bir kutuya hapsetmeleri baya bir saçma olmuş. Diğer abartılı sahneleri bir nebze görmezden gelebilirim; sonuçta bir aksiyon filmi izliyoruz. Ancak daha gerçekçi bir son beklerdim. Bu son biraz zorlama olmuş ve serinin finaline yakışmamış.

Yine de filmde aksiyon hiç bitmiyor. Uçak ve denizaltı sahneleri oldukça başarılı. Tom Cruise'un oyunculuğu ise her zamanki gibi üst düzeydi; anlatmaya gerek bile yok. ABD–Rusya rekabeti yine gözümüze sokulmuş ama bu tema filme güzel yedirilmiş. Ancak film gereksiz yere uzun. Normal süresi 2 saat 50 dakika, fakat ara ve reklamlarla birlikte 3 saatten fazla sürüyor.

Ankara'da Orjinal Şambali Tatlıcısı

Egeli olduğumuz için Manisa taraflarında çok meşhur olan Şambali tatlısına bayılıyorum. Ne zaman İzmir'e gitsem yemeden dönmüyorum. Hatta İzmir'e gitme sebeplerimden biri, bu tatlının orijinalini yemek. Çünkü bu zıkkımın hası Ankara'da kolay kolay bulunmuyor, hatta hiç bulunmuyor(du). Fakat dün tesadüfen instagram'da gezerken, Ankara konumlu bir şambalici reklamı gördüm. Belirtilen adrese gittim. Baktım adamalar tepsi tepsi tatlı getirmiş. Önden test amaçlı bir dilim aldım. Hakikaten orijinal Şambali. Arkasından 1 kg hazırlattım. Dediklerine göre;  Manisa Turgutlu'dan sipariş ile tepsi tepsi tepsi getirip buradan satışa sunuyorlarmış. Şambali'nin yanında diğer tatlı türleri, kadayıf vs hatta çiğ köfte bile var. İsteyenler için Şambaliyi kaymak ve tahin ile de servis ediyorlar. Normalde bu tatlı dilim hesabı satılır fakat burada kg ile satılıyor. 

Merak edenler için, İnstagram bağlantı linkini buradan paylaşıyorum. 

        https://www.instagram.com/sekercihabib/

Kapadokya - Zelve Açık Hava Müzesi

Hacı Bektaş Veli'den sonra bayramın 2. günü rotasını, bir güne sığdıracak şekilde Kapadokya Zelve Vadisi şeklinde tasarladık.  Bayramın birinci günü gecesi vakit geçirmek için en azından Nevşehir merkezi gezelim dedik. Fakat ne görelim. Koca şehirin merkezi acayip ölü vaziyette. Caddelerde kafa dağıtacak mekanları geçtim normal kafe yok gibi. Bir tane avm gördük başka hareket yok. AVM'nin güvenliğine sordum; üniversite taraflarında kafeler var dedi. O bölgeye gittik fakat sadece Starbucks tarzı üç beş kafe ve tavuk dönerci formatı  dışında hiçbir şey yok. Yani çevre ilçeleri bu kadar renkliyken, turizm potansiyeli hayli yüksek olan bir bölgenin merkezinin bu kadar ölü olması çok çok garip bir durum. 

Bayramın 2. günü sabahı Avanos'a kahvaltıya gittik. Nevşehir merkeze göre ortam mükemmel. İlçenin eski kent merkezi ırmağın kenarında yamaca kurulmuş. Tarihi dokuya uygun yer altı işletmesi tarzında çömlek vs satan hatta kendi çömleğinizi yapabildiğiniz ilginç satış noktaları var. Kızılırmak kenarındaki çay bahçeleri parklar vs baya güzeldi. Buradan ayrıldıktan sonra Zelve Açık Hava Müzesine gittik. Korkunç bir kalabalık vardı. Arabayı park edecek yeri dağ yolunda zor bulduk. Müze kart ile giriş yaptık. ( Müze Kart girişte satılıyor. Müze kart dışında başka bir giriş alternatifi yok. Tek geçişlik bilet gibi bir alternatif olabilirdi mesela. Fakat tek girişlik bilet yabancı turistler için var. Ücreti 12 TL. Müze kart ücreti tam 60 TL)

Zelve Vadisinin içinde belli bir rotaya göre devam eden patika bir yol var. Bu yolu takip ederek vadinin hemen hemen yerini gördük. Yaklaşık 1.5 saat gibi bir sürede sindire sindire gezebilirsiniz. Vadi içerisinde ev formatı yapıların dışında, şarap üretim yuvaları  ve kilise bulunuyor. 

Zelve Vadisinden çıkıp, Göreme tarafına giderken görülmesi gereken bir dünya nokta var. Fakat hem zamanımız dardı hemde kalabalık korkunçtu. Biz direk Göreme'ye gittik. Yoğun bir trafik konvoyundan sonra ulaşabildik. Göreme'nin merkezi çok hareketli. Özellikle mekanlar konusunda hayli zengin. Burada Çinli, Hintli ve Koreli hayli turist gördük. Yeme içme fiyatlarıda son zamlardan sonra uçmuş durumda. Bulabileceğiniz en uygun mekanda bile fiyatlar yüksek gelebilir. 

Sonuç olarak Kapadokya çok zengin gezi rotaları sunan bir coğrafya. Yani öyle bir iki günde sindire sindire gezilebilecek bir yer değil. Süre sıkıntısından dolayı ancak bu kadar gezebildik. Geniş bir zamanda Kapadokya'yı karış karış keşfedeceğim. 

Hacı Bektaş Veli - Gezi Notları

Bayramın ilk iki günü için izin kopardım biraz gezdim, ancak yazıya dökebiliyorum. Nevşehir tarafına bir rota çalıştım. İlk durak olarak Hacı Bektaşi Veli hazretlerinin türbesi ve müzesine gittik. 

Bayramın birinci günü olması nedeniyle açılış saat 13.00'da yapıldı. Saati bekleyene kadar hemen yukarıda Uğur Mumcu Park - Kafede vakit geçirdik. Kafe, konumu ve yeşilliği ile çok şirindi. WC ihtiyacı için kafenin altında ücretli wc'de bulunuyor ( 7.5 TL). Müzeye en yakın wc burada haberiniz olsun. 

Müzeye giriş ücretsiz. Yapı, iki ana kısımdan oluşuyor. Birinci bölüm dervişlerin yaşadığı, eğitim aldığı, nefsini terbiye ettiği alanlar. Sohbet alanları, eğitim alanları ve mutfak gibi alanlar bu bölümde bulunuyor. Ayrıca bu bölümde  tarihi bir cami var. Fakat enteresan şekilde bu cami için abdest alacak yer yok. Müzenin avlusunda tarihi oluklardan su akıyor ama buralarda abdest almak o yoğunlukta pek normal değil. Dışarıdaki wc'de de lavabolar dışında abdest almak için şartlar sağlanmamış.

Müzenin ikinci kısımında türbeler bulunuyor. İlk olarak Balım Sultan Türbesine gittik. Türbenin önünde tarihi bir ağaç var. Buradan çıkınca Hünkar Hacı Bektaş Veli HZ'nin türbesine gittik. Ortamın havası inanılmazdı. Yoğun bir sıradan sonra sandukanın yanına girebildik.

Balım Sultan Türbesinin önündeki ağaç

Hacı Bektaş ilçesi geleneksel yapıyı korumuş  çok güzel bir ilçe. Yerleri tertemiz. Halkı güleryüzlü ve yardım sever. Kime ne sorduysak hemen ilgili bir şekilde yardımcı oldular. Yüksek katlı yapılar, kentsel dönüşüm vs gibi bir durumun olmaması ilçenin klasik yerleşim tarzını korumuş, çokta güzel olmuş. 

Çevredeki esnaf; gelmişken çilehaneye gidin dediler ve oraya da gittik. İlçenin hemen dışında bir dağın zirvesinde minik bir mağara. Mağaranın içinden bir delikten dışarı çıkmaya çalışan insanlar vardı ama ben denemedim.  

Çikolatacı Modası

Dönem dönem tüketici alışkanlıklarına yönelik, hizmet sektöründe farklı akımlar oluşuyor. Daha önce de değişik furyalar vardı. Mesela acayip pratik olan mini spagetti restoranları ilk aklıma geleni. Hem hızlı, hem bol, hemde ucuz olması açısından öğrenci dostu olarak acayip ucuzdu. Şu anda kayboldu gittiler. Fakat son dönemde, bir çikolata evi patlaması yaşanıyor. Sosyal medyadaki paylaşımlarında, iç açıcı, kıvamı bol ve akışkan kısa videolar ile, resmen bizlere  gel gel yapıyorlar. Bende, Ankara'da  Mayra Çikolata'ya gittim.

Fiyatlar ortalama 100 tl civarı. Mekanda orijinal Belçika çikolatası servis ediliyor. Üç kişi gittik ve farklı farklı sipariş verdik. Herhangi bir şey içmedik. Ama kahve türevi içeceklerde var.

Benim tercihim, baklava hamuru arasına krema sıkılmış, üstü çikolata sosu ile servis edilen, değişik birşeydi ( birinci foto). Şeker yoğunluğu beni baymadı. Ama kardeşim browni kekli bişi yedi ve tadının baydığını söyledi

Genel olarak, yeni başlayan bir lezzet akımı. Çikolata kalitesinden ödün vermeyip ucuza kaçmayan işletmeleri test etmek lazım.

Barbie

 

Başrollerini Margot Robbie (Barbie) ve Ryan Gosling'in ( Ken) oynadığı yapımda, Barbie ve Ken bebeklerinin, tüm modellerinin yaşadığı bir rüya şehri var. Burada kadın bebekler,  erkeklere göre  daha aktif, daha özgür ve yönetimde söz sahibi. Daha sonra esas Barbie ve Ken bir nedenden dolayı dünyaya geçerler. Bu dünyada Ken, erkeklerin aktif, güçlü, ve bir çok konuda kadınlar gibi söz sahibi olduğunu görür ve kendi evrenine geçer. Orada erkek egemen bir ayaklanma başlatır. Konu şimdilik bu kadar...

Film boyunca sürekli kadın - erkek çatışması var. Bu çatışmanın sebebi de alttan altta verilen feministlik vurgusu. Bu beni açıkçası rahatsız etti. Ne beklerken, ne buldum işine döndü olay. Tabi senaryoda da baya kopukluk ve basitlik göze çarpıyor. Aslında düşünülen tema ve sanal dünya, bulunmayacak bir malzeme, ama bununla iyi bir ürün çıkarmak yerine saçmalamışlar. 

Akış içerisinde sürekli Mattel ismini görüyoruz. Bilmeyenler için Mattel; Barbie gibi, bir çok bebek, oyuncak vs üretimin yapan ABD'li bir şirket. Filmin ana sponsoruda Mattel. 

Margot Robbie'de  izlemeyi özlemişim. Harley Quinn zamanlarındaki çıtırlığı kalmasada genede hoş kadın. Ama biraz kilo almış. 

Sonuç olarak, gitmek isteyenlere tavsiye etmiyorum. Böyle bir yapım olduğunu bilseydim ben şahsen gitmezdim. Önümüzdeki günlerde, Nolan yapımı Oppenheimer'a gitmeye niyetleniyorum. Ama 3 saatlik süresi beni ürkütüyor. Sıkıntıya gelemem ben .... :)

 

Mission: Impossible - Ölümcül Hesaplaşma Birinci Bölüm

Uzun bir aradan sonra sinemaya gittim. Sinema sektörü Netflix gibi platformların iyice yaygınlaşmasından sonra bitik vaziyette. Hafta sonu olmasına rağmen salonlar bomboştu. 

Cinemaximum şirketini Paribus Cineverse şirketi satın aldı. Hizmet anlamında gerileme beklerken daha kaliteli ve düzgün bir hizmet ile karşılaşmak beni şaşırttı. Öncelikle, film öncesi iki saat gösterilen reklamlar hayli kısalmış. Ayrıca gene, film öncesinde verilen  bilgilendirme ve uyarı ikonları da izleyiciyi bilinçlendirecek şeklide perdeye yansıtılmış. Şimdi gelelim filme. 

Başrolünü, artık klasikleşen   Tom Cruise'nin oynadığı Ethan, adına "Varlık" denilen, siber alemde yaşayan yapay zeka sistemini kapatacak olan anahtarların  peşine düşer. Tabi dünyanın birçok yerinde bu gücü ele geçirmek isteyenler vardır. Filmi izlerken, gelişen  teknolojinin nerelere varabileceği ürkütücü. Özellikle ilk açılış sahnesinde yapay zekanın koca bir denizaltıyı aldatıp, kendi attığı torpido ile kendisini vurup batırtması baya etkileyiciydi. 

Aksiyon sahneleri de  çok iyi tasarlanmış. Diğer serilere göre daha yoğun ve tehlikeli sahneler ile karşılaşıyoruz. Genelde dublör kullanmayan Cruise'nin aksiyon sahnelerinde yakın çekim ile sanatını konuşturması, adamın kalitesini gözümüze bir kez daha sokmuş.

Uzun bir aradan sonra gittiğim bu film ilaç gibi geldi. İkinci bölümü de olacakmış.  Belki tek eleştirebileceğim kısım, filmin çok uzun olması. Süre olarak 2 saat 43 dakika  olması bira sıktı. 

Wonka

Bu aralar, kitapçı ve oyuncak mağazalarında, Charlie'nin Çikolata Fabrikası filmine  ait ürünler görmeye başladım. Gördüğüm en ilginç ürün ise çikolata görünümlü bu defter. 

Arkasında kalori oranları bile yazan bu defterin bazısında, altın görünümlü bilet çıkıyor. Bu bilet ile önümüzdeki aylarda vizyona girecek olan "Wonka" isimli filme giriş, ücretsiz olacakmış.

Yukarıda bahsettiğim Wonka isimli yapım, Aralık ayında vizyona giriyor. Bay Wonka'nın gençliği işlenecekmiş. Ben aslında devam niteliğinde olan, Charlie'nin Cam Asansörü 'nü bekliyordum. Bu film benim için sürpriz olacak. 

Polen Nezlesi

Geçen, dağ çayır dolanalım dedik. Haliyle hava azıcık esiyor, ve polenler uçuşuyordu. Arkasından beni bir öksürük krizi aldı. Evet resmen kriz... Öksürmekten ölüyorum. Neyse su vs içtim. Bir süre sonra gene başlıyor. İşin ilginci, şu yaşıma kadar böyle bir alerjik durumum yoktu.

                         

Eve geldim. Burun akıntısı başladı. Gırtlağımda, yani yutak duvarımda resmen birşeyler geziyor. Bademciklerimin arkasında bir şey gıdıklıyor. Kafayı yedim. Yatıyorum gıdıklanma devam ediyor. Dedim herhalde birşey yapıştı. Sıcak su içiyorum, bal yiyorum bana mısın demedi. Kafa lambasını kafama takıp yaktım. Sanki cerrahi operasyon yapacağım. :) Aldım elime ince bir çatalın sapını. Bademciklerimi sağa sola açtırarak bakıyorum. Hiç birşey yok. 

Sabah oldu. 1- 1,5 saat anca uyudum. Doktora gittim. Burun spreyi ve hap verdi. Hapı gece iç, çünkü uyku yapıyor dedi. İlacı kullanıyorum bir tık daha iyiyim. 

Hep duyardım, ama bu derece lanet birşey olabileceği hiç aklıma gelmezdi. 

The Batman

50 tane Batman filmi çekildi. 90'larda, İnter Star kanalının, Pazar geceleri, Parlament Sinema Kulübü yayın kuşağının ilk filmi olan, 1989 yapımı Batman filmi benim için ayrı yer tutar. Yönetmen Tim Burton'un tasvir ettiği, pislik içindeki  kaotik Gotham City temasını  başka hiç bir yönetmen bu şekilde canlandırmayı  başaramadı. 

Daha sonra Nolan'ın serileri gündeme geldi, o da  Gotham City diye bildiğin direk New York City'i gözümüze soktu. 

Bu, son ortaya çıkan seride ise yönetmen Matt Reeves, Burton kıvamını yakalayamasa da kısmen de olsa  Gotham atmosferini  perdeye yansıtmış

30'lu yaşlarındaki Bruce Wayne, Gotham City'deki suçlular ile uğraşmaktadır. Fakat serinin ilk sıkıntılı adamı her zaman Joker olmasına rağmen bu sefer ilk düşman, Bilmececi. 

Şehrin ileri gelen bürokratları tek tek acayip usüllerle  öldürülür. Her cesetin yanına garip zarflar şeklinde ipuçları bırakan yeni psikopat, tahmin edeceğiniz üzere en sonunda Batman ile karşılaşır. 

Batman'ı canlandıran oyuncu Robert Pattinson iyi bir performans ortaya koymuş. Soğuk yüz hatları, ses tonunu iyi ayarlaması vs...

Çekim tekniğinde de ayrıca bir gizem var. Arka fonda, sanki bir sis  efekti kullanılmış ama bunu net olarak göremiyorsunuz. Sanki orada var ama görünmüyor gibi. Bu teknik,  Gotham'ın karanlık atmosferi ile iyi yedirilmiş. 

Kaplanın Sırtında - Zülfü Livaneli

Selanik'te bir köşkte, bizim 2. Abdülhamit sürgün dönemlerini yaşar. Ciddi bir paranoya halindedir. Kendini zehirlemesinler diye, ineğini hatta inekten süt sağan sütçüsünü bile yanında getirmiştir. Arada ziyaretine gelen doktoru ile dertleşir. Doktorda padişahı aslında hiç sevmez. Ama yavaş yavaş aralarında bir sinerji oluşur.

Kitapta  ilginç konular var. Osmanlı'nın, bir savaşta, dünyaya  medyasına kendi tarafından da çok şehit verdiğini göstermek amacıyla ölmüş  "yabancı" askerleri sünnet ettirmesi gibi,  başka bir padişah ise  ele geçirmediği  topraklara ayak basmıyor yabancı toprağı diye (prensip gereği kendine ait olmayan devletin toprağına ayak basmam diyor), ama bu kişiye Avrupa'dan davet geliyor, oda çözümü çizmelerinin içine İstanbul'un toprağını koyarak buluyor. Doktor ile padişah arasındaki Kıbrıs meselesi de  ilginç, padişah burada hatasını kabul ederek Rus tehlikesine karşı Kıbrıs adasının idaresini 100 yıllığına İngilizlere verdiğini fakat İngilizlerin buraya komple çöktüğünü itiraf ediyor.

Kitapta ilginç tarihi bilgiler var. Padişah portresi güzel resmedilmiş.  Her şeyden huylanan ama bir o kadarda zeki. 

Kumandanı Öldürmek - Haruki Murakami

Bu adamın kesin öbür dünyaya yada paralel evrenlere falan merakı var. Ya da bilemiyorum kesin başından ruhsal bir deneyim geçmiş olmalı.

Yazar gene tek bir ana karakter belirlemiş. Bu karakterin roll dağılımı üç tane ev arasında gidip geliyor. Dar alanda geçen ve 800 küsür sayfa olan bu kitap tereyağı gibi akıyor. Sanat budur işte.

Başlangıç karakterine X diyelim. Bay X, eşinden ayrılık sürecinde sağlam resimler çizen bir resim öğretmeni. Ormanlık bir vadide hem kendi halinde takılır hemde işine gidip gelir. Gece uyurken tam saat 2'de ritmik bir çan sesi duyar. Sesin kaynağını araştırır ve ortaya acayip bir varlık çıkar. Bu varlığın yönlendirmesi ile vadideki  diğer komşuları olan iki kişi arasında çok enteresan olaylar cereyan eder. Detayına girmiyorum yarın bir gün okursanız tadı kaçmasın. 

Yazarın en iyi yaptığı şeylerden biride konuyu diğer bir konu ile çok iyi bağlayıp içi içe yedirmesi. Başka bir yerde cereyan eden absürt bir olgu başka bir senaryoda ana temeli oluşturabiliyor. Her yazar bunu yapamaz. Yapmaya çalışan bir çok yazarda ölçüyü tutturamayıp saçmalıyor. 

Yüzücüler - The Swimmers (Netflix)

 

Yönetmen; Sally El Hosaini

Senarist; Jack Thorne, Sally El Hosaini

Oyuncular; Nathalie Issa, Manal Issa, Matthias Schweighöfer

Orijinal adı The Swimmers

İMBD; 7.4

İlk başta Netflix'te önerilenlerde çıktı karşıma. Daha sonra yorumlarına çok değer  verdiğim bir sinema eleştirmeni köşesinde bu filmi incelemiş. Eleştirmen inanılmaz övgüler ile bahsetmişti filmden. Fakat filmin adı beni bir türlü çekemedi. Sonra sıkıntıdan izleyeyim dedim. Fakat baştan söyleyeyim, bu filme yüzücüler adını vermek baştan sona saçmalık olmuş. Film en başta isimden kaybetmiş !!!

Film daha çok Suriye'de normal hayat süren insanların, ülkede işlerin karışması ile Avrupa'ya kaçış öyküsünü anlatıyor. Mültecilerin dramı, İstanbul'un nasıl bir mülteci aktarım merkezine dönüştüğü, denizde inanılmaz hayat mücadelesi, polis korkusuyla insanların soyulduğu hatta tecavüz edildiği bir dram hikayesi. Daha önce Şam'da yüzme alanında derece yapan iki kız kardeş, göç ettiği  Almanya'da yüzme sporuna geri dönerler. Daha sonra küçük kardeş, sağlam bir antrenman ile Rio olimpiyatlarına katılmaya hak kazanır. Yani, ikinci veya üçüncü temada işlenen konu, ön plana çıkarılarak filmin adı haline getirilmiş. Film yüzücü kısmı gerçek hikayeye dayanıyor. Küçük kız kardeş Yusra Mardini, Almanya'da mülteci takımı ile hazırlanıp olimpiyat vizesi almış. Ama filmin sonunu daha duygusala bağlayıp abartmışlar. 

Sonuç olarak, filmin ismi sizde farklı çağrışım yapmasın , bu yapım gerçekten olmuş. İki saati aşan bir sürede akıcı şekilde izleniyor. 

 

şikayetvar.com

Mesleğim gereği müşteri şikayetlerini takip ediyorum. Bir mağazada  canlı gördüğüm olaya şikayetvar.com'da denk geldim. Şikayet eden sözde mağdur, mağdurluk katsayısını yükseltmek için baya bir sallamasyon şikayet yorumu yapmış. Hani olayı görmesem inanacağım. Hem olayı büyütmüş, hemde mağaza personeline hakarette bulunmuş. Kurumsal görünen bu tip platformlar, olayın aslını astarını araştırmadan nasıl firmayı ve kişileri karalayan yorumlara zırt diye sayfasında yer verebiliyor enteresan.

Kayıp Tanrılar Ülkesi - Ahmet Ümit

 

" Baba olmayı beceremeyenler tanrı olmayı da beceremezler. Ve onlar her türlü vahşeti ve aşağılanmayı hak ederler. "

Kitap, kendini Zeus zanneden bir manyağın, kendi tasarladığı mitolojik sahnelerin önünde mitolojik kahramanların zamanında rakiplerini öldürdüğü gibi, kurbanlarını öldürmesi ile sürüp gidiyor. Konu buraya kadar tamam. Ama konu içinde konular ve bazı mitolojik bilgiler farklı bakış açılarına kapı aralıyor.

Zamanında ülkemizde inşaa edilen ( Bergama )  ve tanrılara kurban verilen Zeus Altarı'nın, dönemin Almanya yönetiminin bastırması sonucu, Osmanlı zamanında parça parça sökülerek Almanya Berlin'e taşınması benim bu güne kadar bilmediğim bir konuydu. Cumhuriyet dönemine sürekli çakan kesim, acaba ülkemizin milli ve yerli serveti olan böyle bir eserin, dönemin  Osmanlı yönetiminin yol vermesi ile Almanya'ya taşınmasına ne diyeceğini merak ettim açıkcası.

Nazi fanatiklerinin de kitapta anlatıldığı üzere, devlet içerisinden kollandığı, desteklendiğini duymakta beni ürpertti.  Acaba dedim bu Nazi sempatizanı kesim ufak ufak Almanya içinde paralel şekilde örgütleniyor mu?

" Fırtınalar öfkemdir, şimşekler kükreyişim, yıldırımlar mızraklarım. Bundan böyle tanrıların, titanların, devlerin ve insanların kralı benim" 

Kitap içinde  sürekli mitolojik anlatılara yer verilmiş. Çokta iyi olmuş, çünkü mitolojiye meraklı olan ben, bu tip anlatımlar ile baya bir doyuma uğradım. 

Zeusun babası Kronos, babası olan, yani Zeus'un dedesi Uranos'u  öldürmüş. Amacı tahta geçmekmiş. Gene bu acayip zincirleme kehanete  görede Kronos'u, çocuklarında biri devirerek tahta geçecekmiş. Bunu duyan Kronos, doğan bütün çocuklarını yemiş. Fakat Zeus'u bir şekilde saklamışlar. Zeus ortaya çıkar babasının karnını yarıp kardeşlerini serbest bırakır. Sonra büyük savaş olur, Zeus ve saz ekibi hepsini yener ve görev dağılımı yapar. abilerinden birini denizlerin hakimi yapar. ( Poseidon ) . 

Yer altı dünyası yada ölülerin ülkesini diğer abi Hades'e bırakır. Kendisi de gökyüzünün hakimiyetini alarak Olimpos'ta ki sarayına çekilir. 

En sonunda konu günümüze döner. Cinayet aydınlatılır ve kitap biter. Genel olarak beğendim. Akıcı ve sürükleyici. Yazarın diğer kitaplarından okumaya devam edeceğim. 

Tokatlı Kanyonu Safranbolu

 

Burası Safranbolu'ya 6.5 km mesafede. Biraz yokuş tırmanıp ters yöne dönüyorsunuz. Kanyonun tam girişinde vadiyi tepeden gösteren cam teras var. Giriş ücreti, tam 10, öğrenci 7 TL. Cam terasın hemen orda bir otopark var. Ücretli olan bu otoparka sakın girmeyin. Çünkü hemen azıcık aşağısında ücretsiz otopark var.

Vadiye girişte gene aynı şekilde, tam 10, öğrenci 7 TL şeklinde. Bacağınız sağlam ve kendinize güveniyorsanız 280 küsür basamaktan oluşan merdivenleri inip vadiyi gezebilirsiniz. Safranbolu'ya gitmişken buraya mutlaka uğrayın. Ben gidemeyenler için çekmiş olduğum videonun linkini buraya koyuyorum. 

AVM'lerde Okul Gezileri Dönemi

Bizim zamanımızda okullarda öğretmenler, öğrencileri pikniğe, müzeye, doğaya yada parklara götürürken şimdinin okullu çocukları, öğretmenleri tarafından AVM'lere götürülüyor. Öğretmenlerin işine mi geliyor nedir, sürekli okul gezileri AVM eksenli düzenlenir oldu. AVM'ler hayatta öyle bir yer tuttu ki gidemeyip depresyona  girenler bile var. İlla bu merkezlerden inşaa edeceksen şehir dışına yap. Zaten müşteri profili çoğunlukla araba ile gelen tipler. Şehir içinde de cadde alış- verişini canlandır. 

Sektörün içinde olduğum için biliyorum. Saat 10'da açılır açılmaz  içeri koşarak girenler, yılbaşı günü aldığı hediyeyi depar atarak değiştirmeye  gelenler, güneşli ve harika bir pazar sabahı doğaya açılmak yerine soyunu sopunu toplayıp kalabalık olarak ailece mağaza vitrini seyredenler, ne ararsan var.